Michał Zdunik

Michał Zdunik

Dramatopisarz, reżyser, eseista, kompozytor muzyki teatralnej, historyk literatury. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim i reżyserii na Akademii Teatralnej w Warszawie, a także doktorantem w Instytucie Literatury Polskiej UW.

Jego dramaty były wystawiane m.in.: w Teatrze Witkacego w Zakopanem, Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, Teatrze Polskiego Radia oraz realizowane za granicą (Paryż, Tuluza).

Najnowsza sztuka „Szczegółowa teoria życia i umierania” napisana została w ramach Stypendium Artystycznego m.st. Warszawy. Tekst znalazł się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej (2018).

W 2018 roku Zdunik został laureatem Nagrody Talanton za najlepszy debiut dramaturgiczny w Teatrze Polskiego Radia. Z kolei słuchowisko „Szczegółowa teoria życia i umierania” zdobyło Nagrodę Honorową im. Krzysztofa Zaleskiego na XIX Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2019”.
Reżyserował m.in. „Świadków…” i „Matka odchodzi” Tadeusza Różewicza (OPT Gardzienice) czy „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” Marcina Wichy (Teatr Polskiego Radia).

Content | Menu | Access panel