Praca „kiss” jest wariacją Daniela Kotowskiego na temat hasła 17. edycji Festiwalu „Czyńcie sobie Ziemię poddaną”. To opowieść o pocałunku jako geście, który potrafi opowiadać. Interesuje mnie, czy pocałunek może mówić. Czy może być jednocześnie opowieścią i działaniem ust, słowem i ustami? Pocałunek jako komunikat, który niesie w sobie historię, napięcie, hierarchię, zgodę i przemoc.
Pocałunek jest momentem zawieszenia pomiędzy wchłonięciem a oddaniem, pomiędzy zachwytem a zagrożeniem. To akt, w którym można doświadczyć zarówno bliskości, jak i unicestwienia. Interesuje mnie, jak w tym prostym geście ujawniają się mechanizmy władzy, pragnienia, dominacji, ale też czułości i współistnienia.
Projekt „kiss” koncentruje się na relacji między cielesnością a opowieścią, na tym, jak ciało staje się narratorem. Chcę przyjrzeć się pocałunkowi nie jako romantycznemu symbolowi, lecz jako przestrzeni, w której spotykają się przeciwieństwa: brutalność i delikatność, zachwyt i przemoc, cisza i opowieść.
W centrum zainteresowania znajduje się moment, gdy pocałunek przestaje być tylko gestem miłości, a staje się narzędziem opowieści – gestem, który pamięta, który przenosi doświadczenie, który sam siebie opowiada.
Performans „kiss” ma charakter eksperymentalny. Jest procesem badawczym, a nie docelowym performansem. To otwarte pole poszukiwań, w którym testuję możliwości opowiadania poprzez gest, dotyk i cielesność.
Szukam przestrzeni, gdzie mogę pocałować, kogo pocałować, co pocałować?
Szukam sposobów opowiadania w czasie pocałunku.
Nie posługuję się mową, ale mogę migać.
Eksperymentuję z tłumaczką, która może będzie opowiadać, a ja będę działać.
Może opowieść wydarzy się pomiędzy nami.
Chcę sprawdzić, jak działanie pocałunku może stać się czymś, może być formą tłumaczenia.
Jak język migowy i pocałunek i głos mogą się przenikać, tworząc nowy sposób komunikacji.
Jak opowieść może powstać z tego, co niewypowiedziane. / Daniel Kotowski
Widownia w Sali Kominkowej Centrum Myśli Jana Pawła II liczy 60 miejsc siedzących. Zachęcamy do wcześniejszego zajmowania miejsc.
Performer: Daniel Kotowski
Tłumaczenie jako część performansu: Weronika Szymańska-Gątarek
