ARTYŚCI

Podstawowym celem Festiwalu Nowe Epifanie jest poszukiwanie nowych, współczesnych epifanii piękna oraz inicjowanie twórczego dialogu artystów z tradycyjną sztuką religijną w duchu „Listu do artystów” Jana Pawła II.

Beniamin M. Bukowski
Dramaturg spektaklu "Nekrolog"

Dramatopisarz, reżyser  dramaturg. Absolwent historii sztuki i filozofii w ramach MISH Uniwersytetu Jagiellońskiego, reżyserii teatralnej Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, doktorant Instytutu Filozofii UJ w Zakładzie Estetyki.

Jest autorem wielu sztuk, m.in.: „Niesamowici bracia Limbourg”, „Mazagan. Miasto”, „Sztuka bez babci”, „Pan śmierć”, „Jonasz” czy „Sprawiedliwi. Historia rodziny Ulmów”. Jego teksty wystawiali m.in.: Katarzyna Kalwat, Jagoda Madej, Daniel Jacewicz czy sam autor – reżyser. Beniamin M. Bukowski poza własnymi tekstami inscenizował również m.in. „Podwyżkę” Georgesa Pereca w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, „Zofię” Anny Wakulik, Teatrze Powszechnym w Warszawie czy „Na pełnym morzu”  i „Wdowy” Sławomira Mrożka w Teatrze Mazowieckim.

Robert Jarosz
Dramaturg

Dramatopisarz, reżyser. Absolwent reżyserii Wydziału Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej. Autor sztuk wielokrotnie wystawianych i nagradzanych, takich jak „W beczce chowany“, „Szczurzysyn“, „Wnyk“, „W brzuchu wilka“. Wiele z nich skierowanych było do młodego widza, i wielokrotnie doceniono je m.in. podczas konkursu na sztukę teatralną organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.

Od 2013 do 2020 roku był kierownikiem artystycznym Teatru Guliwer w Warszawie, gdzie wyreżyserował spektakle takie jak „Byczek Fernando“, „Sonia śpi gdzie indziej”, „Legenda o syrence”. A poza prowadzoną przez siebie sceną zrealizował m.in. „Gdzie jest Pinokio?” grany w namiocie cyrkowym i pokazywany w całej Polsce, „Kot w butach” w Teatrze Lalki, Maski i Aktora „Groteska” w Krakowie, „Krzywiryjek” we Wrocławskim Teatrze Lalek czy „Słoń i kwiat” w Białostockim Teatrze Lalek.

Marek Idzikowski
Reżyser spektaklu "Śpiewogra o końcu świata"

Scenograf, reżyser. Teatrem zajmuje się od 2012 roku, kiedy to zaczął współpracować z warszawskim Teatrem Druga Strefa.

W kolejnych latach pracował przy takich spektaklach jak: „Hedda Gabler (29l) będąc w ciąży strzela sobie w głowę” w Teatrze im. Wiliama Horzycy w Toruniu, gdzie przygotował reżyserię światła; „Oddaleńcy” w reżyserii Natalii Sakowicz (przedstawienie impresaryjne), do którego stworzył scenografię czy przy spektaklu „Makbet” w Teatrze Lalki i Aktora „Kubuś”, gdzie był odpowiedzialny za kostiumy.
Otrzymał nagrodę główną i wyróżnienie za spektakl „Odmęt“ na Forum Młodej Reżyserii 2019.

Obecnie studiuje reżyserię na Wydziale Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej w Białymstoku.

Zofia Gustowska
Reżyserka spektaklu "Kassandra"

Reżyserka. Studentka Wydziału Reżyserii krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych, absolwentka Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie oraz modułu dramaturgicznego Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych.

W ramach projektu Młodzi w Starym online wyreżyserowała etiudę na motywach “W poszukiwaniu straconego czasu” Marcela Prousta w Starym Teatrze w Krakowie. Wyreżyserowała czytanie online dramatu „Memento mori” Jakuba Roszkowskiego w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

Laureatka Nagrody Stowarzyszenia Autorów ZAiKS za spektakl „Beatrix Cenci” na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie oraz konkursu organizowanego przez Instytut Teatralny na najlepszą pracę magisterską z zakresu wiedzy o teatrze, widowisku i performansie.

 

Fot. D. Senkowski

Franciszek Szumiński
Reżyser spektaklu "Oddech"

Reżyser. Absolwent krakowskiej AST na Wydziale Aktorskim oraz Warszawskiej Szkoły Fotografii. Obecnie studiuje reżyserię teatralną na krakowskiej uczelni.

Jako reżyser zadebiutował wystawieniem dramatu „Dzika kaczka” Henryka Ibsena w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Kolejnym przygotowanym przez niego tytułem byli „Emigranci” Sławomira Mrożka w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie. A w ostatnim roku udało mu się pokazać „Śmierć Iwana Iljicza” w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku.

Został dostrzeżony na 8. Forum Młodej Reżyserii w 2018 roku – za przedstawienie „Zamek” na podstawie prozy Franza Kafki otrzymał Główną Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Helena Ganjalyan
Reżyserka spektaklu Ha(e)user

Reżyserka, aktorka, choreografka – absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie (kierunek aktorstwo). Występuje w filmach i spektaklach, a także współpracuje z innymi reżyserami jako choreograf na planach teledysków, sesji zdjęciowych, reklam i spektakli dramatycznych. Zajmuje się również fotografią.

Laureatka Grand Prix oraz I Nagrody w kategorii Branded Stories w konkursie Papaya Young Directors 2020.

Obszar swoich działań traktuje jako zestaw naczyń połączonych i stara się by doświadczenie i umiejętności nabyte w każdej z nich osobno, wpływały na siebie wzajemnie.

Do jej spektakli autorskich należą m.in.: „MELT”, „UNE FEMME MASCULINE”, „PRIVATE MAPS”, „APRIL 31”, „GLORIOUS SUMMER”.

Jako aktorka/tancerka współpracowała m.in. z takimi reżyserami jak: Romeo Castellucci, Mariusz Treliński czy paryskim kolektywem Les Gens d’Uterpan; w filmie – z takimi twórcami jak Jolanta Dylewska i Andrzej Wajda, Borys Lankosz, Marcin Wrona, Waldemar Krzystek. Szerszej widowni dała się poznać jako komisarz Selena Abar w serialu „Miasto Skarbów”.

Potem-o-tem

Niezależny teatr, założony przez grupę młodych aktorów w 2016 roku. W ich przedstawieniach zobaczymy m.in. Elizę Rycembel, Marię Sobocińską, Filipa Kosiora czy Piotra Piksę.

Spektakle wystawiają w nietypowych przestrzeniach: garażu na warszawskim Powiślu („Pierwsza lepsza”), mieszkaniu w kamienicy („#na_dorosłego”) czy autokarze i zabytkowym pałacu pod Warszawą („Gluten sex”). W ich repertuarze znajdują się też takie tytuły jak „Powierzchnie gładkie” czy „Nie do powiedzenia”.
A o czym robią swój teatr? O tym, co dotyczy ich młodego życia: o skomplikowanych relacjach uczuciowych, modach, niedojrzałości i pędzącym świecie. Jak deklarują – robią dokładnie taki teatr, o jakim marzą.

Krytycy piszą o nich, że portretują świat z humorem, lirycznie, celnie.
Zostali wyróżnieni nagrodami na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie w 2019 czy na XXII Ogólnopolskim Festiwalu Komedii Talia 2018.

Paweł Świerczek
Dramaturg spektaklu "Jeszcze się nie stało"

Dramaturg, performer, organizator kultury. Ukończył kulturoznawstwo na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach oraz Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych na Uniwersytecie SWPS w Warszawie.

W 2017 roku napisał debiutancki dramat „Odwołany” (wystawiony przez Teatr Wóz Tespisa/Teatr Naumiony w reż. I. Woźniak) oraz przetłumaczył na język polski „Chromę. Księgę kolorów” Dereka Jarmana. Był autorem adaptacji i dramaturgiem scenicznej interpretacji „Chromy” w Teatrze Studio w Warszawie (2019, reż. G. Jaremko) a także konsultantem dramaturgicznym przy adaptacji tej samej książki w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu (2019, reż. R. Matusz).

W 2018 roku w berlińskim Sophiensaele stworzył solowy performans „Wungiel i Donga / Of Coal and Rainbow”. W 2019 roku wyreżyserował zbiorowy performans „Jestem” w ramach Generatora Malta (Festiwal Malta w Poznaniu). W 2020 wraz z Anną Kamińską, Moniką Popiel i Michałem Wajdzikiem-Radziejowskim przygotował spektakl „Wszystko się zmieni” w Scenie Roboczej w Poznaniu.

Monika Popiel
Reżyserka

Reżyserka, absolwentka Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie oraz Wydziału Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej na Politechnice Gdańskiej.

W swoich działaniach bada szeroko pojęty zmysł dotyku jako medium. Tworzy na pograniczu biologii, nowych technologii i sztuk performatywnych. W projektach stara się rozwinąć i eksplorować koncepcję dramaturgii holobiontycznych. Nie wychodzi z domu bez szkicownika i lutownicy.

Reżyserowała i współprogramowała spektakl „Roja” pokazywany w ramach festiwalu „Miasto Szczęśliwe” w Teatrze Powszechnym w Warszawie oraz na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie.

Jest autorką interaktywnej przestrzeni „Wspólne dźwięki” powstałej we współpracy z kompozytorem Kamilem Szuszkiewiczem na Scenie Roboczej w Poznaniu.

We współpracy z osobami LGBT+ z doświadczeniem uchodźczym stworzyła platformę awatarową „N/A-Neighbour/Avatar” (w ramach projektu „Sąsiedztwo: Granice bliskości/ Queerowy demontaż”). A wspólnie z Anną Kamińska, Michałem Wajdzikiem-Radziejowskim i Pawłem Świerczkiem przygotowała spektakl „Wszystko się Zmieni” pokazywany na Scenie Roboczej w Poznaniu.

 

Zuzanna Bojda
Dramaturżka

Studentka wydziału Reżyserii Dramatu (specjalizacja: dramaturgia) w krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego. W 2014 roku rozpoczęła współpracę z Maciejem Podstawnym („Opowieści Plemienne” – na podstawie dwóch odcinków „Dekalogu” Krzysztofa Kieślowskiego, „Jasiu albo Polish Joke”, „Fantazy” w Kaliszu; „Kajzar. Odyseja 1982” w Tarnowie; „Skowyt” w krakowskim Teatrze Łaźnia Nowa).
W 2016 roku wyreżyserowała w Białymstoku sztukę „Cudowna” na podstawie reportażu Piotra Nesterowicza.
W 2017 roku współpracowała z gliwickim Domem Pamięci  Żydów Górnośląskich („Są dzieci skórzane, są dzieci wełniane”) czy z grupą Teraz Poliż („córy warszawskie #dziwystołeczne”).

Ewa Mikuła
Dramaturg

Studentka V roku reżyserii teatralnej (specjalizacja: dramaturg teatru) na Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Ukończyła wiedzę o teatrze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dramaturżka przy spektaklach „Teatr w Krakowie. Prolog” w reżyserii Remigiusza Brzyka (Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie 2016) i „Mazagan. Miasto” w reżyserii Beniamina Bukowskiego (Teatr Żydowski w Krakowie 2018).  Jako autorka debiutowała na łamach miesięcznika „Dialog”(01/20) autobiograficznym tekstem pt. „Praca, praca”.  Asystentka Agaty Dudy-Gracz, Michała Zadary i Wojtka Ziemilskiego; stażystka w Alfred ve Dvoře Divadlo w Pradze (Czechy). W 2018 roku – urodzona w Mysłowicach Ewa Mikuła zrealizowała swój autorski projekt „Zróbmy sobie miejsce” na temat tożsamości młodych Ślązaków (Teatr Śląski w Katowicach). Członkini Fundacji Migawka zajmującej się włączaniem osób głuchych w sztukę.

Michał Zdunik
Dramaturg

Dramatopisarz, reżyser, eseista, kompozytor muzyki teatralnej, historyk literatury. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim i reżyserii na Akademii Teatralnej w Warszawie, a także doktorantem w Instytucie Literatury Polskiej UW.

Jego dramaty były wystawiane m.in.: w Teatrze Witkacego w Zakopanem, Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, Teatrze Polskiego Radia oraz realizowane za granicą (Paryż, Tuluza).

Najnowsza sztuka „Szczegółowa teoria życia i umierania” napisana została w ramach Stypendium Artystycznego m.st. Warszawy. Tekst znalazł się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej (2018).

W 2018 roku Zdunik został laureatem Nagrody Talanton za najlepszy debiut dramaturgiczny w Teatrze Polskiego Radia. Z kolei słuchowisko „Szczegółowa teoria życia i umierania” zdobyło Nagrodę Honorową im. Krzysztofa Zaleskiego na XIX Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2019”.
Reżyserował m.in. „Świadków…” i „Matka odchodzi” Tadeusza Różewicza (OPT Gardzienice) czy „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” Marcina Wichy (Teatr Polskiego Radia).

Maria Erdman

organistka i teoretyk muzyki. Ukończyła Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Andrzeja Chorosińskiego oraz studia podyplomowe w Conservatorium van Amsterdam pod kierunkiem prof. Menno van Delfta (klawikord) i prof. Pietera van Dijka (organy).

Występuje z koncertami na festiwalach muzycznych w Polsce i za granicą, jako solistka i kameralistka. Działalność muzyka-wykonawcy łączy z pracą teoretyka, opracowującego źródła repertuaru polskiego oraz publikacje podejmujące zagadnienia wykonawstwa muzyki dawnej.

W roku 2006 zarejestrowała pierwsze w Polsce nagranie na klawikordzie, zrealizowane w wydawnictwie „Acte Préalable” i zawierające „Arie z różnych Autorów zebranych z kancjonału S.S. Klarysek w Starym Sączu z 1768 roku. W 2012 nagrała organowe utwory Feliksa Nowowiejskiego na organach Katedry w Olsztynie, na płycie wydanej przez niemieckie wydawnictwo „Musicom”. Współpracuje z poznańskim zespołem „Musica Maxima”, założonym z inicjatywy prof. dr hab. Aliny Mądry i działającym w ramach Stowarzyszenia „Musica Patria”. Prowadzi jako kierownik muzyczny prawykonania nowo odkrywanych muzykaliów, między innymi dzieł Franciszka Ścigalskiego i J. Paszkiewicza, którego Requiem zarejestrowała z zespołem na płycie w roku 2018. Występuje z muzykami specjalizującymi się w dawnym repertuarze – Karoliną Zych, Justyną Młynarczyk oraz Pawłem Iwaszkiewiczem i Orkiestrą Czasów Zarazy.

Chętnie angażuje się w projekty z pogranicza muzyki dawnej i tradycyjnej. Owocem takiej inspiracji jest nagranie improwizacji klawikordowych na płycie „Pieśni do Świętych Pańskich” z 2011 roku oraz współpraca z Witkiem Brodą i Kapelą Brodów. Od roku 2016 realizuje „Psałterz na psałterz polski” Mikołaja Gomółki z Adamem Strugiem i zespołem „Monodia Polska”, w stylistyce łączącej wykonawstwo tradycyjne z wokalną polifonią Renesansu.

Maria Erdman uczy gry na klawikordzie w Akademii Muzycznej w Krakowie. Prowadzi klasę organów w Zespole Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest wykładowcą Letnich Kursów Metodycznych Muzyki Dawnej w Warszawie.

Monodia Polska

Zespół założony i kierowany przez Adama Struga, kultywuje śpiew tradycyjnych polskich pieśni religijnych i świeckich, w wariantach melodycznych zebranych na Mazowszu (Łomżyńskie, Kurpie Zielone).

Posługuje się skalami muzycznymi starszymi niż temperowana, zachowując dawny strój, emisję i maniery wykonawcze. W kontynuowanej przez Monodię ustnej tradycji są pieśni rycerskie, barokowe piety, śpiewane moralitety z XVIII wieku, romantyczne pieśni dewocyjne oraz utwory nieskodyfikowane, będące wyrazem pobożności ludowej.

Katarzyna Minkowska
Reżyserka

Studentka IV roku Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie oraz Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Studiowała również Wiedzę o Teatrze na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Pokazywała swoje sceny warsztatowe na 7 Forum Młodej Reżyserii w Krakowie (nagroda ZAIKSu), Internationales Festival für Junges Theater FURORE 2018, Różewicz Open Festiwal w Radomsku, 23 Konfrontacjach Teatralnych w Lublinie oraz na 8 Forum Młodej Reżyserii, gdzie dostała nagrodę Debiut TR.

Poza teatrem interesuje się sztukami wizualnymi, w tym fotografią i performensem. Jej fotografie brały udział w wystawie VIII Warszawskiego Festiwalu Fotografii Artystycznej. W ramach X Festiwalu Nowe Epifanie zrealizowała spektakl „Judasz. Laboratorium epifanii”.

Daria Kopiec
Reżyserka

Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni (2003) oraz PWSFTiT im. Leona Schillera w Łodzi (na Wydziale Operatorskim specjalizacja animacja i filmowe efekty specjalne).

Była stażystką w École Nationale Supérieure des Arts Visuels – La Cambre w Brukseli (2007–2007). Od 2009 roku jest członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Realizuje filmy krótkometrażowe takie jak: „Anunnaki” (2004), „Femme fatale” (2005), „Osiem” (2006), „Zuzanna” (2010), i teledyski: Lady Pank „Dziewczyny dzisiaj z byle kim nie tańczą”, T.Love „Lucy Phere”, dla dzieci: „Kamfora” z płyty „Piosenki do grania na nosie” Teatru Pinokio w Łodzi. Prowadziła warsztaty z animacji stop motion, z pikselacji w ramach polskiej prezydencji na Se-Ma-For European/Asian Express 2011 (w Pekinie, Madrycie, Tokio i w Paryżu). Od lipca 2012 współpracuje z Ośrodkiem „Pogranicze – sztuk, kultur i narodów” w Sejnach. W latach 2008–2012 była reżyserem studenckiej grupy teatralnej Teatr Nieobliczalny Politechniki Łódzkiej. Reżyserowała spektakl „Momo” według Michaela Endego w Teatrze Pinokio w Łodzi (2012).

Monika Kucia
Dziennikarka
Absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej. Dziennikarka, kuratorka, artystka, edukatorka. Autorka Kwartalnika “Przekrój”. Promotorka regionalnych i szlachetnych smaków, projektantka międzynarodowych kulinarnych wizyt studyjnych, łącznik międzynarodowy świata kulinarnego. Od wielu lat organizuje wydarzenia kulturalne promujące polską gastronomię i produkt regionalny.
 
Związana z Festiwalem Nowe Epifanie (wcześniej Gorzkie Żale) od 2014 roku, tu stworzyła formułę wydarzeń  performatywnych wokół kultury kulinarnej, które realizowała w ramach Festiwalu m.in. w Muzeum Etnograficznym w Warszawie, Polin Muzeum Historii Żydów Polskich, U-Jazdowski CSW w Warszawie i w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki, .
Wydarzenia na temat jedzenia i sztuki realizowała także niezależnie w Oslofjordmuseet, Muzeum Toruńskiego Piernika,  Museum of Food and Art w Nowym Jorku czy Theater Basel w Bazylei, gdzie stworzyła performance kulinarny “All inclusive” na inaugurację Festiwalu Culturescapes w 2019 roku.
Adam Strug
Wokalista

Śpiewak i instrumentalista, autor piosenek, kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, etnomuzykolog, scenarzysta filmów dokumentalnych.

Reprezentuje nurt zachowawczy w muzyce tradycyjnej – jest depozytariuszem i popularyzatorem polskich pieśni, przekazywanych od pokoleń wyłącznie w tradycji ustnej i wykonywanych w skalach starszych niż powszechnie dziś używana skala dur i moll. W twórczości autorskiej Struga odnajdujemy wątki polskie i obce, ślad jego bliskowschodnich fascynacji muzycznych. Jego piosenki wykonują także inni wokaliści: Stanisław Sojka, Wojciech Waglewski i Mieczysław Szcześniak oraz Janusz Prusinowski Kompania i inne zespoły folkowe.

Content | Menu | Access panel