ARTYŚCI

Podstawowym celem Festiwalu Nowe Epifanie jest poszukiwanie nowych, współczesnych epifanii piękna oraz inicjowanie twórczego dialogu artystów z tradycyjną sztuką religijną w duchu „Listu do artystów” Jana Pawła II.

Michał Telega
Reżyser spektaklu 'Książę Niezłomny"

Reżyser teatralny i dramaturg, student V roku reżyserii w Akademii Sztuk Teatralnych imienia Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie.  Najważniejszymi pracami reżyserskimi są: “Kuszenie Świętego Antoniego”  Włodzimierza Szturca (przedstawienie powstało w Teatrze AST pod opieką profesora Rudolfa Zioło, prezentowane podczas Forum Młodej Reżyserii w 2018 roku), “Włosy Błazna”  Helmuta Kajzara (Teatr AST), autorski tekst “Aktorki czyli Przepraszam, że dotykam” (publikacja w: Polish Theatre Journal w 2019 roku, czytanie w Teatrze Ochoty w Warszawie podczas Międzynarodowej Konferencji Zmiana- Teraz organizowanej przez Akademię Teatralną imienia Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie oraz w Teatrze AST podczas Forum Młodej Reżyserii 2019), “Wykład Profesora Mmaa” Stefana Themersona (w Mazowieckim Instytucie Kultury w Warszawie. Dramaturg w spektaklu Grupa Warszawska w Nowym Teatrze w Warszawie. Autor prac “Dotknij Mnie” oraz “Sny” podczas wystaw scenograficznych w Teatrze AST pod opieką profesor Barbary Hanickiej. Asystent Ewy Kaim (Wyspiański. Koncert w Teatrze Juliusza Słowackiego w Krakowie) oraz Anny Augustynowicz (Zemsta w Teatrze Juliusza Słowackiego w Krakowie), Włodzimierza Szturca (zajęcia z historii teatru polskiego i powszechnego w AST).

Tekst “Aktorki…”, oddający głos kobietom w AST, znalazł się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej oraz przyczynił się do szeregu zmian w polityce antyprzemocowej w AST. Prezentował swoje przedstawienie na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Moskwie.

Włodzimierz Szturc
Dramaturg spektaklu "Książę Niezłomny"

Prof. zw. dr hab. Włodzimierz Szturc wykłada w Uniwersytecie Jagiellońskim (Katedra Teatru i Dramatu) i w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie  Jest historykiem teatru i dramatu, znawcą literatury XIX wieku, badaczem kultur starożytnych i rytuałów, które są przedmiotem jego wykładów z antropologii kulturowej i mitoznawstwa porównawczego. W centrum jego refleksji znajduje się twórczość Norwida, Słowackiego, Wyspiańskiego i Becketta. Był wykładowcą na uniwersytetach francuskich. Jest dramaturgiem (m.in. „Do DNA”) oraz autorem, którego sztuki wystawiane na licznych scenach teatralnych są odczytywane jako rytualne dramaty metafizyczne (debiut w Teatrze Współczesnym w Szczecinie sztuką “Magnifikat” w reż. Anny Augustynowicz, 1995). Jest autorem 15 książek oraz wielu artykułów z dziedziny sztuki, literatury i antropologii kultury. Opublikował liczne dramaty, zebrane w tomie „Trauma” (2015).

Zofia Gustowska
Reżyserka spektaklu "kasandra"

Reżyserka. Studentka Wydziału Reżyserii krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych, absolwentka Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie oraz modułu dramaturgicznego Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych.

W ramach projektu Młodzi w Starym online wyreżyserowała etiudę na motywach “W poszukiwaniu straconego czasu” Marcela Prousta w Starym Teatrze w Krakowie. Wyreżyserowała czytanie online dramatu „Memento mori” Jakuba Roszkowskiego w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

Laureatka Nagrody Stowarzyszenia Autorów ZAiKS za spektakl „Beatrix Cenci” na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie oraz konkursu organizowanego przez Instytut Teatralny na najlepszą pracę magisterską z zakresu wiedzy o teatrze, widowisku i performansie.

 

Fot. D. Senkowski

Anna Mazurek
Dramaturżka spektaklu "kasandra"

(ur. 1996 r.) Studentka IV roku Dramaturgii na Wydziale Reżyserii Dramatu Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Zadebiutowała w 2019 roku powieścią „Dziwka” wydaną w Korporacji Ha!art. Asystowała Mai Kleczewskiej przy spektaklach „Pod presją” (Teatr Śląski w Katowicach) i „Zachodnie wybrzeże” (Teatr AST w Krakowie). 

Mateusz Górniak
Współautor tekstu spektaklu "kasandra"

Urodzony w 1996 na Śląsku, mieszka w Krakowie. Pisze fikcję literacką i teksty dla teatru. Ex-redaktor Stonera Polskiego i stały współpracownik 01gallery. Publikował m.in w Małym Formacie, Wizjach, Wakacie, Kontencie i na stronie Wydawnictwa J. Współtworzył dwa projekty w Narodowym Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie (Moralność Pani Dulskiej i Kanon: pieśni do pracy). W tym roku, nakładem wydawnictwa Korporacja Ha!art, ukaże się jego debiut literacki pt. TRASH STORY.

Monika Popiel
Reżyserka

Reżyserka, absolwentka Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie oraz Wydziału Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej na Politechnice Gdańskiej.

W swoich działaniach bada szeroko pojęty zmysł dotyku jako medium. Tworzy na pograniczu biologii, nowych technologii i sztuk performatywnych. W projektach stara się rozwinąć i eksplorować koncepcję dramaturgii holobiontycznych. Nie wychodzi z domu bez szkicownika i lutownicy.

Reżyserowała i współprogramowała spektakl „Roja” pokazywany w ramach festiwalu „Miasto Szczęśliwe” w Teatrze Powszechnym w Warszawie oraz na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie.

Jest autorką interaktywnej przestrzeni „Wspólne dźwięki” powstałej we współpracy z kompozytorem Kamilem Szuszkiewiczem na Scenie Roboczej w Poznaniu.

We współpracy z osobami LGBT+ z doświadczeniem uchodźczym stworzyła platformę awatarową „N/A-Neighbour/Avatar” (w ramach projektu „Sąsiedztwo: Granice bliskości/ Queerowy demontaż”). A wspólnie z Anną Kamińska, Michałem Wajdzikiem-Radziejowskim i Pawłem Świerczkiem przygotowała spektakl „Wszystko się Zmieni” pokazywany na Scenie Roboczej w Poznaniu.

 

Helena Ganjalyan
Reżyserka spektaklu Ha(e)user

Reżyserka, aktorka, choreografka – absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie (kierunek aktorstwo). Występuje w filmach i spektaklach, a także współpracuje z innymi reżyserami jako choreograf na planach teledysków, sesji zdjęciowych, reklam i spektakli dramatycznych. Zajmuje się również fotografią.

Laureatka Grand Prix oraz I Nagrody w kategorii Branded Stories w konkursie Papaya Young Directors 2020.

Obszar swoich działań traktuje jako zestaw naczyń połączonych i stara się by doświadczenie i umiejętności nabyte w każdej z nich osobno, wpływały na siebie wzajemnie.

Do jej spektakli autorskich należą m.in.: „MELT”, „UNE FEMME MASCULINE”, „PRIVATE MAPS”, „APRIL 31”, „GLORIOUS SUMMER”.

Jako aktorka/tancerka współpracowała m.in. z takimi reżyserami jak: Romeo Castellucci, Mariusz Treliński czy paryskim kolektywem Les Gens d’Uterpan; w filmie – z takimi twórcami jak Jolanta Dylewska i Andrzej Wajda, Borys Lankosz, Marcin Wrona, Waldemar Krzystek. Szerszej widowni dała się poznać jako komisarz Selena Abar w serialu „Miasto Skarbów”.

Robert Bachara
Wykonawca koncertu "Kolumna Morowa. Schmelzer, Bonporti, Tartini"

Skrzypek zainteresowany zarówno muzyką współczesną jak i dawną.
Naukę gry na skrzypcach rozpoczął pod kierunkiem Michała i Wiktora Kuzniecowów. Akademię Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie prof. Krzysztofa Bruczkowskiego ukończył z wyróżnieniem w 2009 roku, a już w 2012 uzyskał stopień doktora sztuk muzycznych.

Wykładał na Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, aktualnie związany jest z Akademią we Wrocławiu.

Podczas tegorocznych Nowych Epifanii usłyszymy artystę grającego na skrzypcach barokowych. To, co charakterystyczne dla koncertów Roberta Bachara, to sposób wykonania muzyki, który ma jak najwierniej oddawać wykonawstwo z czasów powstania utworu. Muzyk osiąga to m.in.: dzięki trzymaniu skrzypiec „na piersi”, co jest zgodne z historycznym przekazem.

Mateusz Kowalski
Wykonawca koncertu "Grywanie Czerwonego Skrzypka"

Śpiewak, skrzypek i akordeonista. Kontynuuje szkołę znakomitych skrzypków ludowych, w tym swojego głównego nauczyciela Jana Gacy.
Mateusza Kowalskiego można usłyszeć w wielu składach – prowadzi kapelę własną, współtworzy kapelę Macieja Filipczuka, zespół Tęgie Chłopy, kompanię Adama Struga i Monodię Polską.

Poza występami zajmuje się działalnością edukacyjną, pracuje z dziećmi i młodzieżą, m.in. w olsztyńskim Stowarzyszeniu „Tratwa” i warszawskim Domu Tańca.
Był uczestnikiem Spotkań z Muzyką organizowanych przez Filharmonię Narodową w Warszawie. Prowadzi także warsztaty gry na instrumentach (Tabory Domu Tańca, Międzynarodowa Letnia Szkoła Muzyki Tradycyjnej, festiwal Wszystkie Mazurki Świata).

Ewa Mikuła
Dramaturżka spektaklu "Ha(e)user"

dramaturżka, reżyserka, autorka tekstów. Absolwentka Wiedzy o teatrze na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Reżyserii teatralnej (spec. dramaturg teatru) na Akademii Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego w Krakowie.

Jako autorka zadebiutowała wraz z Piotrem Froniem na łamach miesięcznika “Dialog” (01/2020) autobiograficznym tekstem “Praca, praca”, który miał odsłonę podczas 9. Forum Młodej Reżyserii w Krakowie oraz dał podwaliny konceptualnemu wideoartowi “Praca, praca” (2020).            Tworzyła dramaturgię i teksty m. in. do spektakli: “To się u nas nie mogło wydarzyć” w reż. Marcin Wierzchowski (PWSFTiT w Łodzi, 2021); “Boża krówka” w reż. Sławomira Narlocha (Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy, 2020), ; “Teatr w Krakowie. Prolog,” reż. Remigiusza Brzyka, (Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, 2017). W ramach prac akademickich wyreżyserowała dokumenty takie jak “Bajka o dorastaniu” zaprezentowaną podczas 8. Forum Młodej Reżyserii w Krakowie”, “Matkę” (2017),  “To jest jajko” (2018).

            Autorka tekstów do wideoartów “Usterki” (Festiwal Wianki w Krakowie, 2020) oraz “Zosia” (Muzeum Pana Tadeusza we Wrocławiu, 2020). Prowadziła autorskie warsztaty zakończone wystawą na temat tożsamości młodych Ślązaków (wystawa “Zróbmy sobie miejsce” w Teatrze Śląskim im. St. Wyspiańskiego w Katowicach, 2018).
Laureatka Stypendium Twórczego Miasta Krakowa. Członkini Fundacji Migawka, zajmującej się włączaniem Głuchych w sztukę.
Marcin Zbyszyński
Reżyser spektaklu "ŻEGNAMY ŚWIAT/ *premiera i pożegnanie tytułu* / NAJLEPSZY SPOSÓB NA KONIEC NASZEGO ŻYCIA / LIVESTREAM"

Absolwent Wiedzy o kulturze na Uniwersytecie Warszawskim, Reżyserii filmowej w Akademii Filmu i TV, oraz Reżyserii na Akademii Teatralnej w Warszawie.

Jego krótkometrażowe filmy są̨ zapraszane na liczne festiwale filmowe w Polsce i za granicą. Film Powrót na podstawie jego scenariusza i w jego reżyserii został zakwalifikowany do sekcji Short Film Corner na Festiwalu Filmowym w Cannes 2019.

Założyciel niezależnego teatru POTEM-O-TEM, który od kilku sezonów z powodzeniem działa w kulturalnej przestrzeni Warszawy. W ramach działania grupy wyreżyserował 7 spektakli, a 5 z nich na podstawie własnych tekstów dramatycznych: #NaDorosłego (2017), Gluten Sex (2018), Powierzchnie gładkie (2018), 20 Lexusów na czwartek (2019), Nie do powiedzenia (2020).

W 2018 roku jego spektakl Pierwsza lepsza na podstawie dramatu A. Fredry otrzymał drugą nagrodę̨ oraz nagrodę̨ aktorską na Ogólnopolskim Festiwalu TALIA w Tarnowie. W 2019 roku spektakl Powierzchnie gładkie na podstawie jego dramatu i w jego reżyserii otrzymał drugą nagrodę̨ prestiżowego Forum Młodej Reżyserii w Krakowie.

Jest współtwórcą̨ teatralno-dokumentalnego projektu STORY LAB realizowanego w Teatrze Powszechnym w Warszawie w ramach Festiwalu Korczak. Jest reżyserem i scenarzystą 3 spektakli powstałych w ramach projektu. Spektakle są̨ zapraszane i doceniane na międzynarodowych festiwalach teatralnych m.in. Rampenlichter Festival (Monachium) oraz FOR/WITH/BY Festival (Birmingham).

Jest również̇ autorem projekcji video, reżyserem i scenarzystą krótkometrażowych filmów i programów telewizyjnych.

Od 2011 roku zajmuje się̨ też edukacją poprzez teatr. Prowadząc zajęcia i warsztaty m.in. w Ognisku Teatralnym „u Machulskich”.

Szczegółowe informacje i portfolio artysty dostępne są̨ na stronie: marcinzbyszynski.com

 

Michał Zdunik
Dramaturg

Dramatopisarz, reżyser, eseista, kompozytor muzyki teatralnej, historyk literatury. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim i reżyserii na Akademii Teatralnej w Warszawie, a także doktorantem w Instytucie Literatury Polskiej UW.

Jego dramaty były wystawiane m.in.: w Teatrze Witkacego w Zakopanem, Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, Teatrze Polskiego Radia oraz realizowane za granicą (Paryż, Tuluza).

Najnowsza sztuka „Szczegółowa teoria życia i umierania” napisana została w ramach Stypendium Artystycznego m.st. Warszawy. Tekst znalazł się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej (2018).

W 2018 roku Zdunik został laureatem Nagrody Talanton za najlepszy debiut dramaturgiczny w Teatrze Polskiego Radia. Z kolei słuchowisko „Szczegółowa teoria życia i umierania” zdobyło Nagrodę Honorową im. Krzysztofa Zaleskiego na XIX Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2019”.
Reżyserował m.in. „Świadków…” i „Matka odchodzi” Tadeusza Różewicza (OPT Gardzienice) czy „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” Marcina Wichy (Teatr Polskiego Radia).

Beniamin M. Bukowski
Dramaturg spektaklu "Nekrolog"

Dramatopisarz, reżyser  dramaturg. Absolwent historii sztuki i filozofii w ramach MISH Uniwersytetu Jagiellońskiego, reżyserii teatralnej Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, doktorant Instytutu Filozofii UJ w Zakładzie Estetyki.

Jest autorem wielu sztuk, m.in.: „Niesamowici bracia Limbourg”, „Mazagan. Miasto”, „Sztuka bez babci”, „Pan śmierć”, „Jonasz” czy „Sprawiedliwi. Historia rodziny Ulmów”. Jego teksty wystawiali m.in.: Katarzyna Kalwat, Jagoda Madej, Daniel Jacewicz czy sam autor – reżyser. Beniamin M. Bukowski poza własnymi tekstami inscenizował również m.in. „Podwyżkę” Georgesa Pereca w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, „Zofię” Anny Wakulik, Teatrze Powszechnym w Warszawie czy „Na pełnym morzu”  i „Wdowy” Sławomira Mrożka w Teatrze Mazowieckim.

Marek Idzikowski
Reżyser spektaklu "Apokalipsa odwołana"

Reżyser, scenograf, fotograf. Absolwent Wydziału Scenografii Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz Warszawskiej Akademii Fotografii. Obecnie studiuje na V roku kierunku reżyserii w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Filii w Białymstoku.

Laureat Nagrody Głównej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz wyróżnienia Teatru Rozmaitości na 9 Forum Młodej Reżyserii za autorski spektakl „Odmęt”.

Jego prace były prezentowane i nagradzane na takich festiwalach jak : 22 Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Euroshorts” (2013) , VIII Warszawski Festiwal Fotografii Artystycznej (2015), 9 Międzynarodowy Festiwal Szkół Lalkowych „Lalka nie Lalka” (2018), III Międzynarodowy Festiwal Teatru Lalek dla Dorosłych „Metamorfozy Lalek” (2019), X Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych iTSelF (2019) oraz w ramach wystawy „Lalki: Teatr, Film, Polityka” w Narodowej Galerii Sztuki- Zachęta (2019). Ma za sobą realizacje w roli scenografa m.in.: „Trzy Ćwierci do śmierci”(2018, reż.K.Martin), „Oddaleńcy”,(2020, reż. Natalia Sakowicz); kostiumografa: „Makbet” (2019,Teatr Lalki i Aktora Kubuś w Kielcach; reż Adam Walny) oraz reżysera świateł „Hedda Gabler”(2016, Teatr Wilama Horzycy w Toruniu; reż. Agata Dyczko).

Fot. Karolina Sierocińska

Robert Jarosz
Dramaturg spektaklu "Apokalipsa odwołana"

urodzony w 1982 roku w Białymstoku.  Reżyser i dramatopisarz. Absolwent kierunku reżyserii oraz pracownik badawczo – dydaktyczny w białostockiej Filii Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Absolwent podyplomowych studiów menedżerów kultury Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. W sezonach 2013/2014-2019/2020 dyrektor artystyczny Teatru Lalek Guliwer w Warszawie.

Najważniejsze sztuki w jego dorobku to nagrodzone w Konkursie na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu: W beczce chowany, W brzuchu wilka, Szczurzysyn – jeden akt o nienawiści, Śnieży, jak również Wnyk (Nagroda za tekst 18. Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej) oraz Czwarta Księga opublikowana w Dialogu (10/2017). Reżyser takich spektakli jak: bez podłogi Kompania Doomsday/CMJPII; Słoń i Kwiat – Grupa COINCIDENTA/BTL; Gdzie jest Pinokio? – Instytut Teatralny im. Z. Raszewskiego; Byczek Fernando – Teatr Lalek Guliwer; Ściana, która łączy – Narodowa Galeria Sztuki “Zachęta”/Międzynarodowy Karnawał Dzieci Biennale w Wenecji; oraz teatru telewizji “Jaś i tajemnicza melodia” z cyklu Teatroteka Młodego Człowieka WFDiF

Potem-o-tem

Niezależny teatr, założony przez grupę młodych aktorów w 2016 roku. W ich przedstawieniach zobaczymy m.in. Elizę Rycembel, Marię Sobocińską, Filipa Kosiora czy Piotra Piksę.

Spektakle wystawiają w nietypowych przestrzeniach: garażu na warszawskim Powiślu („Pierwsza lepsza”), mieszkaniu w kamienicy („#na_dorosłego”) czy autokarze i zabytkowym pałacu pod Warszawą („Gluten sex”). W ich repertuarze znajdują się też takie tytuły jak „Powierzchnie gładkie” czy „Nie do powiedzenia”.
A o czym robią swój teatr? O tym, co dotyczy ich młodego życia: o skomplikowanych relacjach uczuciowych, modach, niedojrzałości i pędzącym świecie. Jak deklarują – robią dokładnie taki teatr, o jakim marzą.

Krytycy piszą o nich, że portretują świat z humorem, lirycznie, celnie.
Zostali wyróżnieni nagrodami na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie w 2019 czy na XXII Ogólnopolskim Festiwalu Komedii Talia 2018.

Daria Kopiec
Reżyserka spektaklu "Wyspa"

reżyserka filmowa i teatralna. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi na Wydziale Operatorskim, specjalizacja: Animacja i Filmowe Efekty Specjalne (2003/2009) oraz Akademii Teatralnej w Warszawie (2014/2020). Stażystka École Nationale Supérieure des Arts Visuels La Cambre w Brukseli na wydziale Film Animowany (2006/2007). Członkini Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Uczestniczka programu Berlinale Talents Campus (2017). Rezydentka w Międzynarodowym Instytucie Teatru Lalek w Charleville – Mézières we Francji (2014).

Jest niezależną artystką, współpracująca z różnymi instytucjami kultury. W swojej pracy zawodowej łączy pasję do filmu i teatru. Reżyseruje na scenach teatralnych w całej Polsce. Jest laureatką Lauru Konrada, prestiżowej nagrody teatralnej, którą otrzymała w 2018 roku oraz Głównej Nagrody Jury 9. Koszalińskich Konfrontacji Młodych „m-teatr” za spektakl pod tytułem „Zakonnice odchodzą po cichu”. Jej teatr telewizji pod tytułem „Sprawa Rity G.” otrzymał Grand Prix na Teatroteka Fest, oraz nagrody na 42 Montreal World Film Festival w Montrealu, na Canada International Film Festival w Vancouver, na Worldfest Independent Film Festival w Houston.

Jej spektakle są nagradzane na festiwalach. Autorskie filmy zdobyły wiele nagród na międzynarodowych festiwalach; Własne Śmieci (animacja, 2020), Sprawa Rity G. (teatr telewizji, 2017), Kosmos (animacja, 2016), Pierwszy raz (krótki metraż fabularny, 2016), Gucio Zaczarowany (animacja, 2015), Rzeki (animacja, 2014), 6 edycji Filmowych Kolekcji Opowieści Pogranicza (animacja, 2012 – 2019), Kamfora (animacja, 2013), Zuzanna (krótki metraż fabularny, 2010), Osiem (krótki metraż fabularny, 2006), Femme Fatale (animacja, 2005), Anunnaki (animacja, 2004). Najnowszy autorski film animowany pod tytułem „Własne śmieci” (2020) otrzymał Srebrnego Lajkonika za najlepszy polski film animowany na 60. Krakowskim Festiwalu Filmowym, Wyróżnienie ALE KINO + na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” oraz Złotego Żmija – Grand Prix w konkursie ANIMA.PL na Festiwalu Filmowym Etiuda & Anima w Krakowie. Laureatka licznych programów stypendialnych, międzynarodowych warsztatów filmowych i teatralnych.

Zuzanna Bojda
Dramaturżka spektaklu "Wyspa"

Absolwentka wydziału Reżyserii Dramatu, (specjalizacja: dramaturgia) w krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego.

W 2014 roku debiut – „Opowieści Plemienne”, na podstawie dwóch odcinków Dekalogu Krzysztofa Kieślowskiego, w reżyserii Macieja Podstawnego. W 2016 roku wyreżyserowała w Białymstoku sztukę „Cudowna” na podstawie reportażu Piotra Nesterowicza.

W 2017 roku współpracowała z gliwickim Domem Pamięci Żydów Górnośląskich („Są dzieci skórzane, są dzieci wełniane”) czy z grupą Teraz Poliż („córy warszawskie #dziwystołeczne”).

Autorka dramatów takich, jak „Ciało Bambina”, który znalazł się w spisie „najlepszy / najlepsza (dramat) 2018”; „#rozczarowanie”; „Wyspa Kalina”; „108 kostek cukru”, „Jezioro”.
Franciszek Szumiński
Reżyser spektaklu "Oddech"

Reżyser. Absolwent krakowskiej AST na Wydziale Aktorskim oraz Warszawskiej Szkoły Fotografii. Obecnie studiuje reżyserię teatralną na krakowskiej uczelni.

Jako reżyser zadebiutował wystawieniem dramatu „Dzika kaczka” Henryka Ibsena w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Kolejnymi przygotowanymi przez niego tytułami byli „Emigranci” Sławomira Mrożka w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie, „Śmierć Iwana Iljicza” w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku i “Mewa” Antoniego Czechowa, spektakl dyplomowy studentów Wydziału Teatru Tańca AST.

Został dostrzeżony na 8. Forum Młodej Reżyserii w 2018 roku – za przedstawienie „Zamek” na podstawie prozy Franza Kafki otrzymał Główną Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Krzysztof Firlus
Wykonawca koncertu „Śmierć violi da gamba. Muzyka wczesnego kapitalizmu”.

Kontrabasista oraz gambista i to właśnie w tej drugiej roli usłyszymy go podczas Festiwalu Nowe Epifanie.

Studiował na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu (klasa Vittorio Ghielmiego) oraz na Akademii Muzycznej w Katowicach (klasa Marka Caudle’a).

Na co dzień związany jest z wieloma scenami i grupami. Można usłyszeć go występującego z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, zespołem Ensemble Chimérique, {oh!} Orkiestrą Historyczną, consortem viol Gambasada czy z polsko-litewskim projektem Ensemble Reversio i innymi.

Uzyskał stypendium Młoda Polska oraz zdobył wiele laurów na konkursach instrumentalnych – międzynarodowych (w Andernach, Brnie, Wrocławiu, Żorach), i ogólnopolskich (w Poznaniu, Łodzi, Dąbrowie Górniczej).

Ma na koncie także nagrania, jak przygotowana wspólnie z {oh!} Orkiestrą Historyczną płyta „Muzyka Francuskich Mistrzów – Muzyka Zamku Warszawskiego”, „Tansman – od tria do oktetu” z Kwartetem Śląskim czy „Lithuanian birbynė and Seventeenth Century Music of Poland and Lithuania” z Markiem Toporowskim i Ensemble Reversio.

Swoje liczne doświadczenia i rzemiosło przekazuje kolejnemu pokoleniu – Krzysztof Firlus prowadzi klasę violi da gamba w Akademii Muzycznej w Katowicach oraz klasę kontrabasu w Akademii Muzycznej w Krakowie

 

Maria Erdman

organistka i teoretyk muzyki. Ukończyła Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Andrzeja Chorosińskiego oraz studia podyplomowe w Conservatorium van Amsterdam pod kierunkiem prof. Menno van Delfta (klawikord) i prof. Pietera van Dijka (organy).

Występuje z koncertami na festiwalach muzycznych w Polsce i za granicą, jako solistka i kameralistka. Działalność muzyka-wykonawcy łączy z pracą teoretyka, opracowującego źródła repertuaru polskiego oraz publikacje podejmujące zagadnienia wykonawstwa muzyki dawnej.

W roku 2006 zarejestrowała pierwsze w Polsce nagranie na klawikordzie, zrealizowane w wydawnictwie „Acte Préalable” i zawierające „Arie z różnych Autorów zebranych z kancjonału S.S. Klarysek w Starym Sączu z 1768 roku. W 2012 nagrała organowe utwory Feliksa Nowowiejskiego na organach Katedry w Olsztynie, na płycie wydanej przez niemieckie wydawnictwo „Musicom”. Współpracuje z poznańskim zespołem „Musica Maxima”, założonym z inicjatywy prof. dr hab. Aliny Mądry i działającym w ramach Stowarzyszenia „Musica Patria”. Prowadzi jako kierownik muzyczny prawykonania nowo odkrywanych muzykaliów, między innymi dzieł Franciszka Ścigalskiego i J. Paszkiewicza, którego Requiem zarejestrowała z zespołem na płycie w roku 2018. Występuje z muzykami specjalizującymi się w dawnym repertuarze – Karoliną Zych, Justyną Młynarczyk oraz Pawłem Iwaszkiewiczem i Orkiestrą Czasów Zarazy.

Chętnie angażuje się w projekty z pogranicza muzyki dawnej i tradycyjnej. Owocem takiej inspiracji jest nagranie improwizacji klawikordowych na płycie „Pieśni do Świętych Pańskich” z 2011 roku oraz współpraca z Witkiem Brodą i Kapelą Brodów. Od roku 2016 realizuje „Psałterz na psałterz polski” Mikołaja Gomółki z Adamem Strugiem i zespołem „Monodia Polska”, w stylistyce łączącej wykonawstwo tradycyjne z wokalną polifonią Renesansu.

Maria Erdman uczy gry na klawikordzie w Akademii Muzycznej w Krakowie. Prowadzi klasę organów w Zespole Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest wykładowcą Letnich Kursów Metodycznych Muzyki Dawnej w Warszawie.

Monodia Polska

Zespół założony i kierowany przez Adama Struga, kultywuje śpiew tradycyjnych polskich pieśni religijnych i świeckich, w wariantach melodycznych zebranych na Mazowszu (Łomżyńskie, Kurpie Zielone).

Posługuje się skalami muzycznymi starszymi niż temperowana, zachowując dawny strój, emisję i maniery wykonawcze. W kontynuowanej przez Monodię ustnej tradycji są pieśni rycerskie, barokowe piety, śpiewane moralitety z XVIII wieku, romantyczne pieśni dewocyjne oraz utwory nieskodyfikowane, będące wyrazem pobożności ludowej.

Adam Strug
Wokalista

Śpiewak i instrumentalista, autor piosenek, kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, etnomuzykolog, scenarzysta filmów dokumentalnych.

Reprezentuje nurt zachowawczy w muzyce tradycyjnej – jest depozytariuszem i popularyzatorem polskich pieśni, przekazywanych od pokoleń wyłącznie w tradycji ustnej i wykonywanych w skalach starszych niż powszechnie dziś używana skala dur i moll. W twórczości autorskiej Struga odnajdujemy wątki polskie i obce, ślad jego bliskowschodnich fascynacji muzycznych. Jego piosenki wykonują także inni wokaliści: Stanisław Sojka, Wojciech Waglewski i Mieczysław Szcześniak oraz Janusz Prusinowski Kompania i inne zespoły folkowe.

Katarzyna Minkowska
Reżyserka

Studentka IV roku Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie oraz Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Studiowała również Wiedzę o Teatrze na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Pokazywała swoje sceny warsztatowe na 7 Forum Młodej Reżyserii w Krakowie (nagroda ZAIKSu), Internationales Festival für Junges Theater FURORE 2018, Różewicz Open Festiwal w Radomsku, 23 Konfrontacjach Teatralnych w Lublinie oraz na 8 Forum Młodej Reżyserii, gdzie dostała nagrodę Debiut TR.

Poza teatrem interesuje się sztukami wizualnymi, w tym fotografią i performensem. Jej fotografie brały udział w wystawie VIII Warszawskiego Festiwalu Fotografii Artystycznej. W ramach X Festiwalu Nowe Epifanie zrealizowała spektakl „Judasz. Laboratorium epifanii”.

Monika Kucia
Współautorka projektu kulinarno-artystycznego "To tylko sen"

Dziennikarka, kuratorka wydarzeń kulinarnych.

Jej artykuły można przeczytać m.in. w kwartalniku „Przekrój”, a jej projekty zobaczyć na Festiwalu Nowe Epifanie, gdzie są już stałą częścią corocznego programu.

Monika Kucia ma także na koncie wiele innych działań, jak publikacja „Cuisine PL” promująca polską gastronomię podczas Prezydencji Polski w UE, przygotowywanie wizyt studyjnych (m.in. dla zagranicznych gości Instytutu Adama Mickiewicza).

Jej znakiem rozpoznawczym są perfermanse kulinarno-artystyczne, m.in. „Stypa. Rytuał utraty” w Państwowym Muzeum Etnograficznym”, „Klątwa” w Państwowej Galerii Sztuki Zachęta, „All Inclusive” na inaugurację Festiwalu Culturescapes w Theater Basel w Bazylei, „Polish Table: Mine, Yours, Ours” w Museum of Food and Drink w Nowym Jorku.

Przygotowała również kulinarno-kulturalne działania edukacyjnych m.in. we współpracy z Polin Muzeum Historii Żydów Polskich.
Interesuje ją antropologia jedzenia, miejsce rytuału w kulturze, projektowanie doświadczeń i artystyczne interpretacje w obszarze jedzenia i tradycji.

Content | Menu | Access panel