Tematyka spektaklu „Polowanie” wprost odwołuje się do tegorocznego hasła – co syn jest winien ojcu? Co ojciec może egzekwować od swojego dziecka? Czy odczuwanie straty za synem, który uciekł przed przeszłością i rodzicami, jest podobne do straty za zwierzęciem?
„Polowanie” Ishbel Szatrawskiej, autorki nagradzanej powieści „Toń”, jest jednym z jej pierwszych tekstów dla teatru. Ten rodzinny dramat, który komplikują powielane z pokolenia na pokolenie stereotypowe wzorce patriarchalne, osadzony jest w środowisku myśliwych. Autorka opisuje skomplikowane, podszyte sekretami, relacje rodzinne, proponuje także refleksję nad relacjami z nie-ludzkimi podopiecznymi i doświadczeniem żałoby.
Łukasz przyjeżdża do domu z okazji uhonorowania jego ojca przez Związek Łowiecki, nieświadomy, że następnego dnia ma udać się na polowanie z przyjacielem rodziny. Jakie sekrety skrywają rodzice młodego mężczyzny? Kim są Rudzcy?
Kameralny spektakl Piotra Pacześniaka to historia o zagubionych i samotnych ludziach, którzy otwartość, szczerość i bezinteresowność uczuć wymienili na luksus i władzę, a wzajemne wsparcie i słuchanie zastąpili niekończącą się i bezwzględną rywalizacją.
Po spektaklu odbędzie się spotkanie z reżyserem Piotrem Pacześniakiem oraz prof. Eweliną Knapską (Pracownia Neurobiologii Emocji w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego PAN). Moderatorka: psycholożka dr Joanna Gutral
Co to za kulturowy przymus i jakie kompleksy każą facetom zdobywać krwawe trofea? Jak przemoc reprodukuje się z ojca na syna i w jaki sposób kobiety, w tym gastronomiczne matki i żony oraz obiekty seksualnej rywalizacji, podtrzymują ten system? W co wyrodziła nam się tradycja ziemiańska?
„Polowanie”, choć w zupełnie innej konwencji, też byłoby pociągającą fantazją o łowach i zemście z gatunku „hunt and revange”. Z tą jednak różnicą, że u Ishbel Szatrawskiej nie mszczą się ani zwierzęta, ani ich rzecznicy, mści się raczej los (a może las?). Na dodatek ofiarą pada suka, niewinna i nieświadoma: nie jest człowiekiem, ale należy do rodziny i zostaje opłakana jak córka. Jeśli poddamy się mocy tej prawie antycznej opowieści, mamy szansę doznać wstrząsu i oczyszczenia, być może nawet rozpoznania (w ekologicznym sensie), zostanie nam natomiast odmówiona łatwa satysfakcja kompensacyjnej zemsty. Może i słusznie, bo przecież myśliwych w tym kraju nie wystrzelamy, niestety nie pozamykamy ich nawet do więzień – prędzej już oni nas. Jedyne, co nam na razie pozostaje, to zrozumienie tradycyjnych, zakodowanych w polskich rodzinach mechanizmów rywalizacji i przemocy, tak by ich nie powielać. Pod tym tylko warunkiem następne pokolenie przestanie wreszcie strzelać po lasach – o ile będą jeszcze wtedy lasy.
Justyna Jaworska, „Opowieści o łowach i zemście”, „Dialog” 2020 nr 4
Autorka dramatu Ishbel Szatrawska umieściła całość w strukturze tytułowego polowania, poddając przy okazji krytyce model mężczyzny łowczego. Śmieszą te dubeltówki, pokoty i trofea dopóty, dopóki nie spostrzeżemy, że takimi samymi zdobyczami są inni ludzie – łowieni we wnyki relacji osobistych i społecznych.
(…) Drobnostki zamiast wielkich problemów. Teatr małych spraw – może to jest klucz do zrozumienia obecnej dynamiki relacji międzypokoleniowych?
Dominik Gac, „Teatr”
Obyczajowy dramat rodzinny w cieniu poroży i trofeów: na eleganckiej kolacji wychodzą na jaw skrywane napięcia. Skutecznie podbija je mroczna, niepokojąca muzyka, a obsada umiejętnie pokazuje stopniowe wypadanie z towarzyskiej konwencji. To kolejny dowód, że Pacześniak z dużym powodzeniem tworzy nowy teatr środka, łącząc klasyczną salonową konwencję, pastisz eksperymentów z formą i estetykę telewizyjną. Na dodatek, nie po raz pierwszy, wciąga publiczność w inscenizację, czyniąc z niej dodatkową osobę aktorską.
Przemysław Gulda
Bohaterowie „Polowania” pochodzą z warstwy średniej, ale prezentowane przez nich na przykład idee pro-eko nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Jeżeli zapytalibyśmy ich, jaki mają światopogląd, to pewnie odpowiedzieliby, że są liberalni, otwarci, tolerancyjni, światli, wyedukowani. Oczywiście, że tak by odpowiedzieli, ale widzowie na to wzruszą tylko ramionami.
Jacek Sieradzki, e-teatr
Finalista 30. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej;
Nagroda Komisji Artystycznej 30. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej dla Ishbel Szatrawskiej za sztuki: „Polowanie” i „Żywot i śmierć pana Hersha Libkina z Sacramento w stanie Kalifornia”.
Tekst: Ishbel Szatrawska
Reżyseria i adaptacja: Piotr Pacześniak
Scenografia: Łukasz Mleczak
Kostiumy: Zoya Wygnańska
Muzyka: Michał Zachariasz
Choreografia: Krystyna Lama Szydłowska
Reżyseria świateł: Monika Stolarska
Asystent reżysera: Andrzej Rospondek
Obsługa techniczna:
Dźwięk, multimedia: Piotr Andrzej Całus
Światło: Przemysław Bielawski
Fryzjerstwo, charakteryzacja, garderoby: Ewa Chłód, Ewa Gut, Ewa Michalak
Rekwizyty: Oskar Nowak, Grzegorz Gut
Obsługa sceny: Jacek Celiński, Zbigniew Dulnik, Dariusz Haładus, Paweł Kużdżeń, Bartłomiej Odwaga
Premiera: 7.10.2023
Czas trwania: 80 min (bez przerwy)
16+
Sztuka Ishbel Szatrawskiej ukazała się drukiem w miesięczniku „Dialog” (2020 nr 4).
Występują
Karol Czajkowski – Łukasz
Adam Hutyra – Witold
Agnieszka Łopacka – Barbara
Waldemar Cudzik – Rudzki
Hanna Zbyryt – Natalia
Robert Rutkowski – Władziu
Informacja dotycząca przetwarzania danych osobowych przez administratora: